czwartek, 24 stycznia 2013

Dalie

Wielu zapomina, że kiedy święta Andrasta nawoływała uciśnionych ludzi do powstania, to elfy odpowiedziały pierwsze na jej wezwanie.
Najpodlejsi niewolnicy Imperium stali się jej pierwszą strażą, a kiedy nadeszło zwycięstwo, nagrodzono ich odpowiednio do zasług: dano im ziemię na dzisiejszym terenie południowego Orlais zwaną Dalią.
Elfy rozpoczęły podróż do nowego domu, przeprawiając się przez oceany, pustynie i góry. Ich miasto, pierwsze elfie miasto od czasu baśniowego Arlathanu, nazywało się Halamshiral. Dla elfów rozpoczęła się nowa epoka.
Ale stara epoka jeszcze z nimi nie skończyła. W ich leśnym mieście elfy znów zwróciły się do swoich milczących, starożytnych bogów. Izolowały się coraz bardziej, mobilizując Szmaragdowych Rycerzy, by zazdrośnie strzegli ich granic, odrzucając jakiekolwiek próby nawiązania handlu czy cywilizowanej rozmowy. Po ziemiach graniczących z Dalią rozchodziły się ponure plotki, plotki o ludziach porywanych i zabijanych na ołtarzach elfich bogów.
A potem nastąpił atak elfów na bezbronną osadę Czerwona Przeprawa. Zakon odpowiedział Świętym Marszem Dalii. Epoka elfiego królestwa dobiegła końca. Halamshiral zostało całkowicie zniszczone; elfy zostały wypędzone, rozproszone i zmuszone żyć jedynie z jałmużny i dobrej woli nieznajomych.

— fragment księgi Ferelden: folklor i historia, autorstwa siostry Petryny, uczonej Zakonu.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz